Dromen en idealen

David en Grea van der Lee | 12 februari 2015

David en Grea van der Lee, zendingswerkers in Thailand: Een poosje geleden benaderde Jente (een christelijk opvoedingsblad) ons of we een interview wilden geven voor het septembernummer. De vraag was: wat waren jullie dromen en idealen toen jullie naar Thailand gingen. Hieronder het interview.

“We wilden altijd al, afzonderlijk van elkaar, naar het buitenland om ontwikkelingswerk te gaan doen. We hebben onze studies daar ook op uitgekozen. Toen we elkaar tegenkwamen, besloten we samen te gaan. Zoekend en biddend kwamen we in Thailand. Het is een goed ontwikkeld land, dus er is eigenlijk geen ontwikkelingswerk te doen, maar het is een van de gebieden die het minst bereikt is met het evangelie.

We werken hier als kerkplanters, voor een gebied van honderdduizend inwoners. Onze kerk telt nu ongeveer tien volwassenen en tien kinderen. Sinds een jaar gebruiken we een kerkgebouw, omdat het niet meer in onze huiskamer paste. We hebben geleerd dat je flexibel moet dromen. De weg die Gods met ons is gegaan, hadden we zelf nooit bedacht. We zagen onszelf niet als kerkplanters of voorgangers. Soms is dat moeilijk, maar we zien Zijn Zegen; in het voorjaar hebben we zes mensen gedoopt. Dit is waar we nu moeten zijn.

Toen we naar Thailand gingen, was onze oudste bijna 2. Je begint aan een avontuur waarvan je niet precies weet hoe het zal gaan. Ook voor onze kinderen niet. Ze groeien hier heel anders op dan in Nederland. Rust, reinheid, regelmaat; het is hier allemaal ver te zoeken. Ook vanzelfsprekende dingen als spelen bij vriendjes of fietsen op straat zijn er niet bij. Maar we merken ook veel positieve kanten. De kinderen zijn heel flexibel. Er komen vaak mensen bij ons thuis, ook mensen die ze niet kennen. Ze leggen makkelijk contacten en passen zich snel aan.

Het leven hier vraagt offers, maar boven alles staat Gods trouw. De kinderen krijgen veel mee van wat we hier doen. Ze zien dat we met mensen praten en voor hen bidden. Ze beseffen dat mensen Jezus nodig hebben en ook dat als wij hier niet zijn, er niemand is die hun over Jezus vertelt. Bovendien krijgen ze een brede kijk op het leven doordat ze veel andere mensen met andere overtuigingen en gebruiken ontmoeten. Boven onze kerk hebben we staan: “Kom tot Mij, allen die vermoeid en belast zijn.” De mensen in Thailand lijken het goed te hebben, ze zijn open en vriendelijk en glimlachen veel. Maar onder die glimlach zit veel ellende; echtscheidingen, verkeersslachtoffers, drugs en drank, veel jongeren die overlijden. Vrede in je hart, dat hebben de mensen hier echt nodig.”

13 Thailand 2012 068