Hoe belangrijk zijn zendingswerkers eigenlijk?

27 juli 2018

Op deze vraag kom ik later terug. Ik zal eerst iets vertellen over onze laatste dag in Thailand. We zijn vroeg opgestaan (6.00 uur) om een fiets- en boottour door Bangkok te maken. Tegen acht uur begon de tour. Eerst hebben we een stuk over drukke wegen en door smalle steegjes gefietst. In sommige steegjes wonen mensen onder golfplaten of zelfs doeken. Hun keuken en zitgedeelte is echt in de steeg. We fietsen dus praktisch gezien door hun huis heen om bij de opstapplaats van de boot te komen. We voeren ongeveer 40 minuten tussen de huizen door. De meesten door de mensen zelf gebouwd. Sommige zakten van armoede bijna in elkaar. Er stonden ook een aantal luxere nieuwe huizen tussen, maar dat waren er niet heel veel. Vervolgens hebben we weer een stuk gefietst en ondertussen in een restaurant geluncht. Tegen het einde aan werden we weer met de boot naar het beginpunt van de tocht gebracht. Dit keer met reddingsvest, omdat we de brede rivier opgingen die uitmondt in de oceaan.

Toen we allen verhit aankwamen (het was 35 graden, met een gevoelstemperatuur van 40) zijn de meesten gaan lopen naar Chinatown om daar souvenirs te kopen. Het was ongeveer half uur lopen. Hier waren echter vooral Chinese prullaria, dus niet iedereen was geslaagd. Om deze reden zijn we toch maar weer terug gegaan naar het winkelcentrum bij het startpunt van de fietstocht. Een aantal hebben hier geshopt en de anderen gingen snel terug naar het hotel om lekker te zwemmen. Toen we uitgewinkeld waren zijn wij ook lekker gaan zwemmen; in de regen en alsnog was het warm. Tot slot zijn we gaan eten in het hotel en hebben aansluitend de dag met elkaar afgesloten.

We blikten tijdens de afsluiting terug op onze reis. ‘Wat heb je van God geleerd in deze anderhalve week’ was een van de reflectievragen. We zijn het er unaniem over eens dat we hebben geleerd hoe groot God eigenlijk is. Of eigenlijk: het besef dat Hij zo groot is dat we ons dat niet kunnen beseffen. We spreken verschillende talen en toch snapt Hij wat we zeggen. We hebben ervaren hoe moeilijk Thais is; we snapten er geen een woord van. En hoe groot is Hij dat Hij ons allemaal tegelijk hoort. De Thaise manier van bidden is allemaal tegelijk hardop bidden. Als het volume dan daalt en bijna niemand meer bidt sluit één iemand af. God is zo groot dat Hij het waard is om aanbeden te worden. Voor veel Thaise christenen kostte het heel veel om christen te worden. Het kost hen soms hun familie. Maar ook hun gewoonten en eer. Sommigen waren bijvoorbeeld waarzegger en kwamen erachter dat dit niet strookt met wat ze eigenlijk geloven: Jezus, en hoe Hij ons leert leven. Ze moesten alle beeldjes die ze vroeger aanbaden wegdoen. Door dit soort keuzes komen ze vaak buiten de samenleving te staan. Ze worden kwetsbaarder, hun karakter verandert en ze worden liefdevol. Iets wat men in het boeddhisme eigenlijk niet kent, omdat mensen zich niet aan dingen mogen hechten. Zo was er een man waarvan z’n dochter vroeg of hij van haar hield. Hij antwoordde met ‘nee’. Daarna pleegde de dochter zelfmoord. Heel schokkend. Er was ook een vrouw die zei dat ze voordat ze Jezus kende echt een ‘kreng’ was. En nu, met Jezus, leert ze van haar naasten houden.

Een andere reflectievraag was: ‘Wat heeft je deze twee weken stilgezet of wat neem je mee naar Nederland’. Nu wij met onze eigen zingtuigen hebben ervaren wat het is om in dit land te leven en hoe zendingswerkers werken, zijn we er allemaal over eens dat zendingswerkers echt heel belangrijk zijn. Van tevoren dacht ik: in deze digitale wereld zal bijna iedereen wel over Jezus hebben gehoord. We leven toch immers in de einde der tijden? Maar dit is niet de werkelijkheid. In Isaan, de regio waar we zaten (Noordoosten van Thailand), kent bijna niemand Jezus. Om even te vergelijken: in Nederland is 1 op de 7 mensen christen, in Thailand 1 op 700. Hoe groot is dan de kans dat je een christen tegenkomt? Hoe groot is dan de kans dat je over Jezus hoort? Vooral als iedereen om je heen boeddhistisch is. Daarom zijn zendingswerkers keihard nodig. Ook jij kan zendingswerker zijn. God vraagt niet wat je kunt; Hij vraagt alleen of je beschikbaar bent. De waarheid is: hij kan iedereen gebruiken! Ook jou! Juist jou, want Hij geeft je de dingen die je nodig hebt. Veel zendingswerkers hier hebben geen speciale opleiding gevolgd. Ook hebben veel zendingswerkers niet afgewacht tot ze een speciale roeping kregen. Hij roept namelijk iedereen die beschikbaar is, ongeacht je achtergrond. Het hoeft niet in een ver land. Ook juist in de eigen omgeving. Want ook veel mensen in Nederland kennen Jezus niet. Dus praat eens met je buurvrouw of je collega. Deel het goede nieuws! Jezus leeft en Hij houdt van jou! Maar wil je wel in Thailand meehelpen dan liggen er nog zo’n 100 visums klaar😉. Ook dit was onze reflectie: blijven zoeken naar God en een persoonlijke relatie met Hem hebben is belangrijk. Om het vervolgens uit te delen. Wat zijn we rijk door ons geloof in Hem. We willen allemaal graag in Nederland meer gaan bidden en een relatie met de almachtig, grote God hebben. Amen.

Chantal Franken