Een kerkdienst in Yang Sisurat

22 juli 2018

Ons groepje ging vanmorgen in Yang Sisurat naar de kerk. In Nederland begint de dienst altijd stipt om 10.00 uur, hier was dat wel anders. Men wacht totdat iedereen er is en dan begint de dienst. We begonnen met het zingen van twee liederen: ‘Our God’ en ‘Hosanna’; twee liederen die wij ook kennen. We zongen de liederen via de computer en door middel van Engelse ondertiteling konden wij met de Thaise mensen meezingen. Zij zongen in het Thais en wij in het Engels. Erg mooi en speciaal om zo samen liederen te zingen. We merkten dat het geloof grenzen overschrijdt. Daarna zongen wij de Thaise mensen het lied ‘Tienduizend redenen’ toe. Fijn om ook iets van Nederland te laten zien.

Christiaan had vanuit zijn gemeente een brief meegekregen die door Ewoud in het Thais werd voorgelezen en daarna deelden we de kaarten uit die we vanuit onze gemeenten hebben meegekregen. Een mooie bemoediging voor de kleine en kwetsbare gemeente. Vervolgens was er tijd voor getuigenissen. Twee vrouwen vertelden hoe ze tot geloof waren gekomen. Heel bijzonder om hun verhaal te horen. Na de getuigenissen werden twee Isaanse liederen gezongen. Er werd zelfs bij gedanst; prachtig om te zien hoe toegewijd men is aan het geloof. Toen was er een pauze waar iedereen wat kon drinken en wat kon lopen. Er werd ook eten besteld voor de lunch, bizar voor ons Nederlanders om mee te maken maar heel gewoon in Thailand.

In plaats van de preek vertelde Phoo Od een verhaal aan de hand van plaatjes. Het begon met het slechte dat in deze wereld gebeurt en eindigde met het goede: het Evangelie van God. Er was veel interactie, Phoo Od stelde veel vragen waar de mensen enthousiast op reageerden. Het idee achter deze manier van ‘preken’ is dat mensen leren het verhaal te onthouden en daarna door te kunnen vertellen aan anderen. Zo worden ze geholpen om te evangeliseren. Toen Phoo Od aan de mensen vroeg of iemand het na wilde vertellen, was er niemand die dat wilde doen. Ze vonden het allemaal te spannend, wat ik goed begrijp. Ik zou het ook niet zo prettig vinden om de preek na te vertellen in de kerk. Uiteindelijk begon Ewoud met het vertellen van een nieuw verhaal. Hij gaf de mensen als huiswerk mee dat ze de volgende zondag het verhaal na moeten vertellen. Het is belangrijk om de verhalen na te laten vertellen omdat dat het begin is van het delen van het Evangelie met andere mensen. Deze verhalen zijn gemakkelijk te begrijpen en sluiten goed aan bij de cultuur van Isaan. Je kunt het vergelijken met kinderverhalen.

Na de preek werd een collecte gehouden en als afsluiting van de dienst werd er door middel van een zegenlied gezegend. We zaten met tien volwassenen in de kerk. Voor die gemeente veel mensen, in vergelijking met Nederland is het erg weinig. Ewoud zei van tevoren dat er ongeveer zes mensen zouden komen, uiteindelijk waren het er dus meer. Er was ook een vrouw bij, waar we gisteren hadden geëvangeliseerd. We zagen de Geest in werking. Na de dienst lunchten we met zijn allen in de kerk (op een matje uiteraard) en daarna reden we naar Manchakhirie waar Sijmen en Annelies wonen. Hier deelden we met de andere twee groepjes onze verhalen van het bijzondere weekend bij de zendelingen.

Naomi Codée