6 januari – De velden zijn wit

6 januari 2017

Vanmorgen begon de dag met een Chinees ontbijt. Noedels, groente, maar ook een gevuld broodje en een gekookt ei behoorden tot de keuzemogelijkheden. Met een goed gevulde maag gingen we op weg naar het gezin van een van de werkers*. We werden hartelijk ontvangen met een stuk overheerlijke Hollandse appeltaart. Onder het genot van een lekker bakje echte koffie vertelde iedereen wat over zichzelf. Daarnaast brachten de reizigers de groeten van de thuisblijvers over met woorden, kaarten en cadeautjes. De werkers namen deze met grote vreugde in ontvangst. Onze komst is voor hen al een bemoediging op zich, dat is erg bijzonder om te ervaren. Vervolgens vertelden de werkers aan ons iets van hun roeping. Mooi om de verschillen te horen. Waar de een al van jongsaf de roep heeft gehoord, begon het voor de ander meer als een avontuur. Hoe de weg ook was, ze zijn hier met hetzelfde doel.

Vanmiddag hebben we ervaren dat de oogst hier heel groot is. Na de lunch gebruikt te hebben in een prachtig, enorm groot park hebben we gewandeld en gebeden voor deze stad. We hebben een hoge pagode beklommen, die uitzicht bood naar alle kanten van de stad. Waar je ook maar keek zag je metershoge flatgebouwen. Dat doet je beseffen dat hier daadwerkelijk miljoenen mensen wonen. En als je dan tot je door laat dringen dat nog bijna niemand het blijde nieuws gehoord heeft, zie je als vanzelf de witte velden voor je. Dat maakt je klein en tegelijkertijd dankbaar dat wij met onze aanwezigheid hier de werkers mogen steunen.

We hadden ondertussen al een aardige wandeling achter de rug, gelukkig bracht een busje ons terug naar de parkeerplaats. Daar aangekomen wachtte ons helaas een auto die niet wilde starten. Gelukkig bevinden er zich aardig wat mannen in ons reisgezelschap, die hun spierballen wel even wilden gebruiken. Ze hebben het busje meters voor zich uitgeduwd, maar het mocht helaas niet baten. Een van de werkers bad voor het probleem dat we nu hadden, want startkabels lagen er in geen enkele auto en de garage had geen tijd om te komen. Ze was nog maar nauwelijks klaar, of de verhoring was er al. Een groepje mannen stond vlakbij onze auto’s. Een van hen had een soort accu bij zich en daarmee had hij het busje binnen luttele seconden weer aan de praat. Om stil van te worden!

We reden weer terug naar het huis van de werker, waar de vrouw des huizes een geweldig diner voor ons bereid had. De keuze was reuze: gebakken aardappels, bruine bonen met kip, broccolisalade, aubergines en komkommer met tomaat. Ook het nagerecht was zeer gevarieerd: van appelkruimel en pompoenpudding tot vers gebakken brownies.

De dag werd afgesloten met het verhaal van een van de werkers over haar arbeid in afgelegen dorpen in het hooggebergte. Indrukwekkend!

*In verband met veiligheid worden er geen plaatsen en namen genoemd.

Elf gemeenteleden uit heel Nederland reizen van 4 t/m 18 januari door Zuidoost-Azië om met eigen ogen het zendingswerk te zien dat hun gemeente steunt. Zo krijgt zending een gezicht!